W tej zbiórce walczymy nie o jedno, ale o dwa życia❗️Dwóch braci przeciwko DMD❗️

Aktualizacje

• 1 lutego 2026

  100% NA ZBIÓRCE NASZYCH SYNKÓW! "Dziękujemy!" – to za mało...

  DZIĘKUJEMY…To słowo dziś waży więcej, niż kiedykolwiek wcześniej.
  Dziękujemy z całych naszych serc – serc rodziców, którzy przez długie miesiące żyli między strachem, a nadzieją. Modlili się o cud... O to, by ich ukochane dzieci miały szansę na życie!

  14 stycznia 2025 roku wystartowaliśmy ze zbiórką dla naszych synków – Adasia i Kubusia. Wtedy… właściwie sami nie wierzyliśmy, że to może się udać. Baliśmy się nawet pomyśleć, a co dopiero powiedzieć na głos, że ta kwota może zostać uzbierana. Widzieliśmy komentarze w internecie, że „nie ma szans”, że „to niemożliwe”. I te słowa bardzo często wracały do nas nocami.

  Były chwile strachu, skrajnego zmęczenia, bezsilności i totalnego braku wiary. Były momenty, kiedy myśl o porażce dosłownie ściskała gardło. Ale za każdym razem, gdy było najciemniej, patrzyliśmy na to, o co walczymy. Walczymy o życie naszych dwóch kochanych synów. I to dawało nam siłę, by wstać kolejnego dnia.

  Nie patrzyliśmy na to, ile jeszcze nam brakuje. Patrzyliśmy na to, ile już za nami.
  Nie pozwalaliśmy sobie marzyć o tej kwocie, bo baliśmy się ją wypowiedzieć, jakby samo jej nazwanie mogło ją odebrać.

  A jednak…
  Na naszej drodze pojawiły się tysiące niesamowitych serc. Ludzie, których często nawet nie znamy, a którzy stali się częścią naszej historii. Dzięki Wam dziś, z łzami spływającymi po policzkach, możemy po raz pierwszy od bardzo dawna odetchnąć.
  Pierwszy raz od początku zbiórki pojawiły się łzy szczęścia..

  

  Leczenie dopiero przed nami. Najważniejsze dopiero się zaczyna, ale dziś wiemy jedno: stać nas na walkę o życie naszych synów. I co najważniejsze, nie musimy wybierać.
  Nie musimy decydować, który z chłopców dostanie szansę, a który zostanie jej pozbawiony. Nie musimy skazywać żadnego z nich na wczesną, powolną śmierć.
  Obaj dostaną szansę na życie.

  Dziękujemy każdemu z Was:
  za każdą, nawet najmniejszą wpłatę,
  za każde udostępnienie,
  za przekazane 1,5%,
  za każde dobre słowo, komentarz, wiadomość,
  za wiarę, kiedy nam jej brakowało.

  To dzięki Wam wydarzył się cud. To Wy pokazaliście nam, że dobro naprawdę istnieje.
  Że razem można dokonać rzeczy, które wydają się niemożliwe.

  Nigdy nie znajdziemy słów, które oddadzą naszą wdzięczność. Ale obiecujemy jedno: będziemy walczyć do końca, najlepiej jak potrafimy.  Zrobimy wszystko, aby wygrać walkę o życie naszych dzieci!

  Ta historia pokazuje, że kiedy ludzie jednoczą się w imię miłości, nie ma rzeczy niemożliwych. To nie była tylko zbiórka. To był cud stworzony przez ludzi!

  DZIĘKUJEMY – Karolina i Michał Strugińscy, mama i tata Adasia i Kubusia

  * zbiórka będzie aktywna jeszcze do 3. marca ze względu na trwające akcje i nierozliczone wydarzenia

• 13 stycznia 2026

  Rok jeszcze się nie skończył... Potrzebna pomoc na OSTATNIEJ PROSTEJ❗️

  Rok walki o każdą złotówkę. Rok, który zmienił nasze życie na zawsze. I jest najtrudniejszym rokiem naszego życia. 14 stycznia 2025 rozpoczęła się zbiórka dla naszych synków chorych na śmiertelną chorobę – DMD...

  To był rok, w którym każdy dzień zaczynał się od pytania: czy damy radę? Rok, w którym walczyliśmy nie o komfort, nie o przyszłe plany, ale o życie naszych dzieci.

  Jeszcze niedawno byliśmy zwyczajną rodziną. Oboje pracowaliśmy, chłopcy chodzili do przedszkola. Po południu byliśmy razem - śmiech, zabawa, normalność, której nie docenia się… dopóki się jej nie straci. Diagnoza przyszła nagle i zabrała wszystko. Spokój i poczucie bezpieczeństwa zniknęły...

  

  Od tamtej chwili nasze życie to rehabilitacja, ćwiczenia, lekarze, terapie. Dom przestał być domem, a stał się miejscem walki o sprawność, o czas, o przyszłość. A potem usłyszeliśmy coś, czego żaden rodzic nie powinien usłyszeć: jest lek, jest szansa, ale kosztuje więcej, niż jesteśmy w stanie sobie wyobrazić! I potrzebny jest dla dwóch synów...

  Od tego momentu nie mamy już „dni” – mamy zadania do wykonania. Kiermasze, wydarzenia, licytacje, puszki, telefony, prośby, działania w internecie. Nie dlatego, że chcemy, ale dlatego, że musimy.

  Były dni, kiedy brakowało nam sił. Były noce, kiedy frustracja i strach nie pozwalały zasnąć. Ale nigdy nie było dnia, w którym przestalibyśmy walczyć. Bo obok są Adaś i Kubuś! Nasi mali chłopcy, którzy nie proszą o wiele. Chcą biegać, śmiać się, mieć dzieciństwo. I rodziców, którzy nie boją się jutra.

  

  Dziś stoimy niemal na mecie – zebraliśmy 94% potrzebnej kwoty. Brakuje tylko i aż 6%! 14 stycznia minie rok od startu tej walki. Rok, w którym nauczyliśmy się, że miłość do dzieci nie ma granic. Prosimy, pomóżcie nam dotrzeć do końca!

  To nie jest prośba o wsparcie – to wołanie o życie Adasia i Kubusia!

  Rodzice

  Czytaj dalej
• 31 grudnia 2025

  Chcemy powiedzieć Wam coś ważnego...

  Kochani, w ten poświąteczny czas, gdy wszyscy jeszcze odpoczywają i przygotowują się na nadejście Nowego Roku, chcemy powiedzieć Wam coś, co płynie z najgłębszych zakamarków naszych serc: DZIĘKUJEMY – za to, że jesteście.

  Za każdą złotówkę, każde udostępnienie, każdą modlitwę, wiadomość, myśl i dobre słowo. Za to, że trzymacie nas, kiedy brakuje nam sił. Za to, że wspieracie nas na każdym kroku.

  Te Święta były dla nas nie tylko czasem śpiewania kolęd i przystrajania domu, ubierania choinki. Były czasem walki, strachu i niepewności o jutro. 

  Codziennie uczymy się oddychać na nowo, bo każde kolejne „jutro” naszych dzieci jest bezcenne. I to właśnie Wy sprawiacie, że w tym bólu pojawia się nadzieja. Że czujemy, że w tej walce nie jesteśmy sami.

  

  Życzymy Wam z całego serca, aby nigdy nie przyszło Wam walczyć o pieniądze, które mają ratować życie Waszych dzieci. Abyście nigdy nie musieli przeliczać czyjegoś zdrowia na kwoty, terminy i zbiórki. Abyście nigdy nie poznali uczucia, gdy serce krzyczy z bezradności.

  Niech Wasze noce będą spokojne, a nie pełne lęku. Niech Nowy Rok będzie beztroski, a nie przepełniony strachem o to, co przyniesie kolejny dzień. Niech jedynym powodem łez będzie wzruszenie, a nie rozpacz.

  Życzymy Wam zdrowia – prawdziwego, niewymuszonego walką. Czasu – który nie ucieka przez palce. I ludzi obok – tak dobrych, jak Wy jesteście dla nas.

  Dobro, którym nas obdarowujecie, ratuje życie. Dosłownie. Niech wróci do Was z siłą, która Was ochroni, otuli i poprowadzi przez całe życie.

  Życzymy Wam, żeby Boża obecność prowadziła Was przez cały Nowy Rok. Dziękujemy za wszystko i prosimy, bądżcie z nami dalej... Jesteśmy już na ostatniej prostej!

  Rodzice Adasia i Kubusia

  Czytaj dalej