Ratujmy Frania, zanim będzie za późno❗️16 milionów za ŻYCIE dziecka - pomocy!

Aktualizacje

• 25 maja 2026

  Błagam o ratunek, zanim choroba odbierze mu ostatni krok. Mamy dramatycznie mało czasu❗️

  Jeszcze rok temu wrzucałam filmiki, na których Franek biegał po schodach. Dzisiaj... dzisiaj wrzucam ten film, żeby pokazać Wam brutalną, przerażającą prawdę. Zobaczcie, ile ta potworna choroba zabrała mojemu synkowi w zaledwie 12 miesięcy.

  Ten rok był dla nas piekłem. Kiedy zaczynaliśmy zbiórkę, naiwnie myśleliśmy, że mamy więcej czasu. Że choroba pozwoli nam spokojnie prosić o pomoc. Jak bardzo się myliliśmy... Ostatnie miesiące to lawina ogromnych spadków formy u Franka. Każdy dzień to potworny stres, kiedy patrzę, z jakim trudem unosi nogi, by pokonać choćby jeden stopień.

  Jestem przerażona. Jako matka stoję przed Wami i już nie tylko proszę – ja błagam o pomoc dla mojego dziecka! Zegar tyka. Franek ma 9 lat i to nasz ostatni dzwonek!

  Nie mam w domu małego brzdąca, dla którego zbiórkę mogę prowadzić latami. Franek ma 9 lat i jest na skraju utraty możliwości chodzenia. A zasady są bezwzględne: terapię, na którą zbieramy środki, mogą otrzymać tylko chłopcy chodzący.

  

  Jeśli nie zdążymy, jeśli choroba posadzi go na wózek inwalidzki przed zebraniem całej kwoty – stracimy szansę na lek na zawsze.

  "W jakim stanie zatrzymam chorobę, w takim Franek będzie funkcjonował w przyszłości."

  To zdanie dudni mi w głowie każdego dnia. Jeśli zbierzemy te pieniądze teraz, Franek zachowa sprawność. Będzie mógł żyć, chodzić, funkcjonować. Ale przy naszym obecnym tempie zbiórki... będziemy zbierać jeszcze całe lata. Lat mierzonych w setkach milionów złotych, których Franek po prostu NIE MA.

  Pomóżcie mi zatrzymać ten koszmar!

  Sama nie dam rady. Moje serce pęka na tysiąc kawałków, gdy widzę, jak szybko choroba postępuje. Proszę, przejrzyjcie naszą historię, zobaczcie ten filmik, udostępnijcie go dalej.

  Wpłaćcie chociaż symboliczną złotówkę. Wasza kawa, jedno ciastko, z którego zrezygnujecie, to dla mojego syna szansa na to, by jutro wstał z łóżka o własnych siłach.

  Błagam, nie pozwólcie chorobie wygrać tego wyścigu z czasem. Pomóżcie mi uratować Franka!

  Renata – mama Frania

• 13 kwietnia 2026

  Serce chce walczyć, ciało mówi „dość”, a czas ucieka… My nie prosimy, my błagamy o ratunek dla Frania❗️

  Kochani, chcemy być z Wami do bólu szczerzy.

  Nasza codzienność to bieg przez przeszkody, którego nie widać na zdjęciach. Ostatnie tygodnie to nieustanny maraton: przygotowania do późnych godzin, zarywane noce, setki maili i wydarzeń, które dają nam tyle nadziei. Robimy wszystko, co w naszej mocy, by przybliżyć Frania do celu. Ale prawda jest taka, że jesteśmy po prostu skrajnie wyczerpani.

  Organizm coraz częściej krzyczy „stop”, a najgorsze jest poczucie, że przez tę walkę o pieniądze… brakuje nam czasu na walkę o sprawność Frania. A przecież on potrzebuje naszej obecności najbardziej!

  Codzienna rehabilitacja to bitwa o każdy krok, o każdy milimetr samodzielności. To godziny morderczych ćwiczeń, które bolą, męczą i wyciskają łzy, ale są jedyną rzeczą, która daje nadzieję. Bez tej katorżniczej pracy choroba odbierze mu siły jeszcze szybciej. My po prostu chcemy zatrzymać ten moment – tę chwilę, gdy Franio jeszcze może stanąć na własnych nogach.

  

  Mamy tragiczny wybór:

  • Albo poświęcamy czas na organizowanie kolejnych akcji, by mieć za co leczyć syna…

  • Albo poświęcamy ten czas na rehabilitację, by jego nogi nie odmówiły posłuszeństwa.

  Nie możemy wybrać jednego. Musimy robić jedno i drugie, choć brakuje nam już tchu. Dlatego dziś, bez owijania w bawełnę, prosimy Was o ratunek.

  Wesprzyjcie naszą zbiórkę na Siepomaga. Każda wpłata, nawet najmniejsza, to dla nas “wykupiony” czas. Czas, który zamiast przed komputerem, będziemy mogli spędzić przy dziecku, wspierając go w bolesnych ćwiczeniach.

  Bądźcie siłą w nóżkach Frania i nadzieją w naszych sercach. Kiedy my zwalniamy z braku sił, to tylko Wy możecie ponieść tę walkę dalej.

  Dziękujemy, że jesteście jego Drużyną. Bez Was ten bieg po prostu by się zatrzymał. 

  Błagamy, pomóż nam wygrać ten wyścig z czasem o życie Frania.

  Czytaj dalej
• 17 lutego 2026

  Choroba postępuje... a my umieramy ze strachu, czy zdążymy uratować Frania 💔 Pomocy!

  Jesteśmy już po kolejnej wizycie w Belgii, u profesora, specjalizującego się w leczeniu DMD. Niestety wracamy z trudnymi wiadomościami. Choroba postępuje.

  Testy sprawnościowe nie poszły tak dobrze jak ostatnio. Franek wciąż walczy, dalej chodzi po schodach, ale widzimy wyraźnie, że wszystko przychodzi mu coraz trudniej, szybciej się męczy i tempo po prostu spada. Coraz częściej mamy też wrażenie, że jest cały czas zmęczony... Jakby przygasł, to już nie jest ten sam chłopiec, którego wszędzie było pełno. Choroba zaczęła postępować szybciej i dlatego czas stał się dla nas najważniejszy.

  Usłyszeliśmy od lekarza wprost, że musimy łapać każdą możliwość, bo nie mamy już przestrzeni na czekanie...

  

  Każdy miesiąc ma teraz ogromne znaczenie i od tego, co uda się zrobić teraz, może zależeć jego dalsza sprawność i przyszłość naszego syna. Nawet gdybyśmy chcieli w ten sposób szukać dodatkowego spowolnienia choroby, medycznie nie możemy tego zrobić. Nie możemy zwiększyć dawki sterydów, bo Franek jest już na stałej, wysokiej dawce...

  Terapia genowa to nasza jedyna nadzieja. Musimy zrobić wszystko, by zebrać środki... Inaczej po prostu będziemy patrzeć, jak Franio gaśnie i w końcu stracimy.

  Robimy wszystko, co możemy, jesteśmy na wydarzeniach po dwa trzy razy w tygodniu, działamy i prosimy o pomoc, ale tempo zbiórki jest bardzo wolne i zaczynamy się już martwić, czy zdążymy... Dlatego z całej mocy naszych serc już nie prosimy, a błagamy o pomoc. Każda złotówka, każde udostepnienie ratuje życie naszego Frania.

  Rodzice Frania - Renata i Maciej Suliga

  Czytaj dalej