Tak bardzo chciałbym chodzić. Pomóż mi w walce o sprawność!

Oskar urodził się 19 września 2019 roku. W sali porodowej widziałam go jedynie przez 2 sekundy. Położna mi go pokazała, pocałowałam go i od razu zabrano go, żeby zaopatrzyć przepuklinę oponowo-rdzeniową, znajdującą się na jego małych pleckach.

Nie było nam dane cieszyć się sobą od pierwszych chwil.Ja przebywałam na oddziale ginekologicznym, a on najpierw na oddziale patologii noworodka, później na chirurgicznym, skąd wieczorem tego samego dnia został zabrany na blok operacyjny i poddany operacji ratującej mu życie. Po operacji trafił na OIOM. Dopiero następnego dnia mogłam się tam wybrać, aby móc wreszcie go zobaczyć i dłużej na niego popatrzeć. Jednak nie mogłam go jeszcze przytulić, gdyż był w inkubatorze.

Nasz synek, taki mały, niewinny, podłączony do wielu aparatur... Serce pękało na sam widok. Stojąc przy inkubatorze i głaszcząc go po rączkach i nóżkach, nie mogliśmy się doczekać, kiedy się obudzi i będzie oddychał samodzielnie, bez podłączonego tlenu. Cały czas spał, gdyż był pod wpływem wielu leków podawanych mu w trakcie i po operacji.

Nasz synek urodził się z rozszczepem kręgosłupa z otwartą przepukliną oponowo- rdzeniową. Chorobie tej towarzyszą też inne schorzenia: wodogłowie, malformacja Chiariego, obniżone napięcie mięśniowe, zakotwiczenie rdzenia kręgowego, częściowy niedowład kończyn dolnych, pęcherz neurogenny oraz ziejący odbyt.

Oskarek wymaga cewnikowania co 3 godziny oraz nieustannej zmiany pieluch ze względu na problemy z układem wydalniczym. Każde, jakiekolwiek napinanie mięśni, na przykład pod wpływem płaczu, kaszlu lub śmiechu wiąże się u niego z koniecznością zmiany pieluchy.
Niestety, pomimo przewijania synka na bieżąco, często pojawiają się u niego odparzenia.

Nasze dziecko rusza nóżkami, ale nie może ruszać stópkami, ani paluszkami. Jego nóżki są wiotkie, jakby były pozbawione mięśni...
Obecnie Oskar ma rok i 9 miesięcy – dkąd zaczął wstawać przy meblach, został zaopatrzony w ortezy, które mają za zadanie stabilizować stawy zabezpieczając je przed złamaniem.

Oskar nie chodzi. Nie jest w stanie samodzielnie stać, nie podpierając się. Wiotkość nóg powoduje, że podczas stania uginają się one w kolanach, wykrzywiają i są skierowane do środka. Synek nie potrafi też stać na całych stopach.

Wierzymy, że dzięki intensywnej rehabilitacji Oskarek w przyszłości będzie mógł chodzić.
Chcielibyśmy, aby tak jak zdrowe dzieci, mógł cieszyć się beztroskim dzieciństwem. Marzymy o tym, aby mógł pójść na spacer o własnych siłach, biegać, grać w piłkę, jeździć na hulajnodze i na rowerku.
Tak mało, a jednak tak wiele...

Pomóż nam w walce o jego zdrowie i samodzielne kroki. Dziękujemy za każdą wpłatę i udostępnienie linku do zbiórki.

______________

Więcej o Oskarze możesz dowiedzieć się TUTAJ (otwiera nową kartę).