Aby świat zrozumiał Damiana i jego życie stało się łatwiejsze.

Ciąża przebiegała prawidłowo. To było 9 pięknych miesięcy, które zupełnie nie zapowiadały choćby najmniejszych problemów. Każda kontrolna wizyta u ginekologa kończyła się pozytywnymi informacjami. Kiedy na sali porodowej usłyszałam krzyk Damiana, ogarnął mnie spokój i niesamowita radość. Synek dostał 10 punktów w skali Apgar. Po czasie lekarze wspomnieli o drobnym problemie dotyczącym wady stopy, ale uspokoili nas, że to nic groźnego i jeden zabieg wystarczy do uzyskania pełnej sprawności. 

Kiedy Damian w wieku 3 lat nic nie mówił, uznałam, że najlepiej będzie jeśli pójdzie do przedszkola. Myślałam, że koledzy i koleżanki sprawią, że syn bardziej otworzy się na kontakt z drugą osobą. Niestety lata mijały, a on się nie odzywał. W wieku 6 lat poszedł do przedszkola specjalnego, ponieważ otrzymał orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym przez opóźniony rozwój mowy. 

Terapie z neurologopedą oraz mikropolaryzacje, czyli przezczaszkowa stymulacja kory mózgu powodują, że Damian robi znaczne postępy. Do tej pory potrafił wypowiedzieć zaledwie kilka słów. Od pewnego czasu stara się łączyć je w krótkie zdania, które rozumiem ja i mąż. To, że komunikacja między nami uległa tak widocznej poprawie, napawa nas ogromnym optymizmem. 

Damian osiągnął już bardzo dużo: staje się coraz bardziej samodzielny, chętnie się uczy. Od września pójdzie do 4 klasy. Uwielbia muzykę i taniec. Czasem nawet chwyta za gitarę, grając swoje własne melodie. Widzimy, że każda forma wsparcia i terapii jest dla niego bardzo pomocna. Damianowi bardzo zależy na tym, aby móc w końcu normalnie komunikować się z kolegami. Dlatego prosimy Cię o pomoc w zebraniu środków na kolejny turnus dla Damiana, który rozpoczął się 9 maja. Pomoc, którą otrzymaliśmy do tej pory, sprawiła, że syn coraz lepiej się rozwija. Mam nadzieję, że najbliższa przyszłość przyniesie kolejne sukcesy.

Mama Damiana, Ewa